So ƒΆг αlωaγs...'s profileΆ Я † ¥™ Still Alone;......PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
November 17 ไม่ต้องทำอย่างนี้...
เห็นใจเถิดนะ เพราะเวลานี้ มันทรมานเหลือเกิน ยังรักกันอยู่ไหม ฉันคงไม่ถาม และไม่ขอให้เธอเป็นเหมือนเดิม โปรดมองฉันเป็นเพียงคนหนึ่งที่ผ่านมา เมื่อเวลาฉันหมดลงคงต้องไป ปล่อยให้ฉันทำใจสักพักก่อน ขอเวลาฉันพักผ่อนได้ไหม ไม่ต้องทำอย่างนี้ ไม่จำเป็นต้องใช้น้ำตากับอารมณ์ โปรดข่มใจเอาเธอไว้ ก็แล้วกัน จะบีบคั้นฉันทำไมหรือเธอ ขอเธอได้ไหม ขอเธอแค่นี้ ขอให้จบด้วยดี ขออย่าปลอบฉัน เพราะคำเหล่านั้น ทำให้ฉันไม่ลืมเธอเสียที September 16 - d A o R n E g - 
 อย่่าขััดใจ !!  ปัจฉิมลิขิต* แย่จัง...ไม่รู้รสเด็กเอ็นท์ ๕๕๕๕+ (อนุรักษ์เลขไทย) June 02 ๓๖๕ วัน...ตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์F i N 4 L - S C O R E*
๓๖๕ วัน ตามติดชีวิตเด็กเอนท์
ปล.เดวเด่ะ แก้ 0 หมดก่อน 555555555555
March 29 รั ก ไ ม่ ได้ ทำ ใ ห้ ต า บอ ด *เปิดลำโพงดังๆ !!!!!!
แล้ว ร้องไปพร้อมกานนนนน ~
อาจ ไม่มี ใคร เข้าใจ ว่า ทำไม ฉัน รัก* เธอ
เจ็บ มา เท่าไหร่ อภัย..เสมอ อยู่อย่างนี้ ฉันรู้ ด้วย ตัวฉันเอง ฉัน เห็นด้วยใจ ของฉัน และ มัน ย า ก เ กิ น อ ธิ บ า ย รั ก ไ ม่ไ ด้ ทำ ใ ห้ ฉั น ต า บ อด ฉันนั้นที่ ย อ ม ตาบอดเพราะรักเธอ แ ก ล้ ง ทำเป็นไม่เห็น อะไรที่ไม่ดี รักไม่ได้ทำให้ฉันตาบอด ฉันที่เลือกมองสิ่งดีที่เธอนั้นมี สิ่งใดที่มันร้าย จะมองข้ามไปเพราะ รั ก เ ธ อ อาจจะมองดู โ ง่ ง ม ที่ไม่ยอมปลงหัวใจ ปิ ด ต า แ ค่ เ ธ อ ไ ม่ เ ปิ ด หั ว ใ จ ใ ห้ กั บ ใ ค ร อี ก แล้ ว ฉันรู้ ด้วย ตัวฉันเอง ฉัน เ ห็ น ด้วย ใ จ ของฉัน แ ล ะ มั น ย า ก เ กิ น อ ธิ บ า ย . . รั ก ไ ม่ ไ ด้ ทำ ใ ห้ ฉั น ต า บ อ ด ฉันนั้นที่ ย อ ม ตาบอดเพราะ รั ก เ ธ อ * แ ก ล้ ง ทำเป็นไม่เห็น อะไรที่ไม่ดี รั ก ไ ม่ ไ ด้ ทำ ใ ห้ ฉั น ต า บ อ ด ฉั น ที่ เ ลื อ ก ม อ ง สิ่ ง ดี ที่ เ ธ อ นั้ น มี
สิ่ ง ใ ด ที่ มั น ร้ า ย จ ะ ม อ ง ข้ าม ไ ปเ พ ร า ะ รั ก เ ธอ จะ ม อ ง ข้ า ม ไ ปอ ย่ า ง นี้ ก็ เ พ ร า ะ รั ก เ ธ อ *
~
(รัก ม่าย ได้ ทำ ให้ ค น ตาบอด มัน ทาม ให้ กู แกล้ง โง่ * )
February 19 เวลาทะเลาะกัน อย่าเชื่อที่ผู้หญิงพูด *"ไปไกลๆเลยไป"
January 26 more than . .*
เพื่อน คือ...
[FRIEND IS ?]
เพื่อนเป็นอะไรมากกว่าคนที่เราเดินไปไหนมาไหนกับมัน เป็นอะไรมากกว่าคนที่เคยเช็คชื่อให้เวลาขาดเรียน เป็นอะไรมากว่าคนที่คอยเขียนใบลา เวลาป่วย เป็นอะไรมากกว่าคนที่กุอดอยาก หิวโหย แล้วยื่น มา ให้อิ่ม เป็นอะไรมากกว่าคนที่คอยโทรหา เวลากมีปัญหา เป็นอะไรมากว่าคนที่ อยู่บนโลกใบนี้ด้วยกัน *~ เป็นคนที่พากูเล่นไพ่ กินเหล้า โดดเรียน ซน เล่นเกม
แต่บางที กุก็พาพวกมืงทำ แฮ่ ~ เพื่อนคือ...ทุกสิ่ง ทุกอย่าง ยิ่งกว่าแฟนก้อว่าได้
ไม่ตามใจมัน ก็ไม่ด่า แต่ถ้ามันไม่ตามใจเราก็ด่าได้ โดยที่มัน และเราไม่โกรธกัน บางที กุอยากดูหนัง เรื่องนั้น ใจแทบขาด
แต่เพื่อน อยากดูอีกเรื่อง กุก็ตามใจ แล้วแต่เพื่อน มันอยากกินเย็นตาโฟ แต่กูอยากกินข้าวขามุ๋ กุก็ต้อง เดินเข้าไปกินเย็นตาโฟเป็นเพื่อนมัน
เพื่อนเมื่อโกรธกันสามารถกลับมาคืนดีกัน เพื่อนคือที่พึ่งยามเป็นทุกข์ เพื่อนคือที่ปรึกษา ตั้งแต่เรียน ทำงาน จนจะแต่งงานก็ยังต้องปรึกษามัน -*-
เพื่อนคอยสับรางเวลารถไฟจะชน
และเพื่อนก็คือคนจ่ายค่าข้าวเวลากูไม่มีเงิน "เพื่อน" คือ ทุกอย่าง
ถัาเราจะต้องเอาคนเข้ามาในชีวิตอีก 1 คน
ซึ่งก็ยังไม่รู้อะไรกันมาก กับคนที่เรารู้จักกันมาเป็น หลายปี กูว่าทุกคนก็ต้องมีคำตอบเหมือนกับกู เพราะทั้งสำหรับคนทั้งสองกลุ่ม ไม่สามารถเอาแต่ละคนมาบวกและลบกัน เพื่อให้ผลลัพธ์เป็นศูนย์ . . . .
เพราะฉะนั้นทุกคนต้องเลือกสิ่งที่มีค่ามากกว่า
และสิ่งที่เราเลือก สิ่งนั้นก็คือ " เ พื่ อ น "
ก็พวกมืงไง !! " some time happy… some time sad… but all time friend "
บทส่งท้าย ถ้าเราสนุก ไปเที่ยวโดยไม่มีเพื่อน "*ไม่สนแม่งหรอก..เที่ยวแล้วไม่ชวนกูเลย
หรือ เรื่องของมึงแก้ไขเองแล้วกัน"
คำพูดอย่างนี่จะไม่มีจากปากเพื่อน และปากกู *
จะมีแต่ว่า " อยู่ตรงไหน เป็นอะไร" แล้วก็ลงท้ายว่า กูจะรีบไป.... กู รัก มึง *
ซึ้ง พอ ยัง
สัญญา . .
จะใช้คำว่า เพื่อน ที่พวกมืงมอบให้ ให้คุ้มที่สุด !
________________________________________________
พวกมืงยังจำภาพพวกนี้ได้มั้ย ?
รูปมันโบราณเหลือเกิน ๕๕๕
  ม. ๑ - ๒
  ม. ๓
 ม. ๔ ; เลือกรองเท้าใส่เล่นกัน ที่ LOTUS
  งานวันเกิดกู ๑๔/๑๒/๒๕๔๘
 ปัจจุบันสุดแล้วมั้ง
ม. ๔ ; คอนเสิร์ตฟาเรนไฮน์ ที่โรงเรียน
 ม. ๕ ยังไม่มีโอกาสได้ถ่ายรูปกะพวกมืงเลย T^T.. January 21 Everything ; แปลว่าทุกอย่าง*อย่างว่า . . . . ข้างบนหน่ะ กูลงเพลงไปเฉยๆ
หมดอารมณ์-สมอง อัพ อย่างแรง
แต่กุอยากเขียนๆๆ ขีดๆๆๆ เพ้อๆๆ บ้าๆ บอๆๆ
ตอนนี้ กูเป็นมนุษย์เมน !!
อาการ กู บ้าบอมาก 5 5 5 5
เวลาเป็นเนี้ยะ คือ กูโดนอะไรกระทบใจกูนิดนึง
กูก็จะร้องไห้ โฮๆๆๆ เลย
example.1* เมื่อเช้า ตื่นลงมา ไม่เจอใคร ร้องไห้เลย
example.2* ตอนไปดูเขาชนไก่ เค้าฮาหมด
กูนั่งร้องไห้มากกว่า sad movie อีก
.......ฯลฯ.......
มากมายหว่ะ แต่ถ้าเป็นมนุษย์ธรรมดาๆ กูก็จะเข้มแข็งในทันใด
ถ้าเมื่อได จิตใจ กุบอกบาง สันนิษฐานเลยว่า เมนส์กูต้องมา
แล้วมันก็แวะมาทักทายกูในทันใด 5 5 5
ตอนนี้กุอยุ่คนเดว ก้อย่างว่า พ่อแม่น้องกุ หาย
หนีไปเที่ยว ไปเสิ่นไหนกานวะ แมร่งง พิมไปจะร้องไห้ ทิ้งกุ แงแง
เงินก้ทิ้งไว้ 60 บาท ซื้อข้าวผัดมากินแล้ว 1 กล่อง
ทำน้ำแดงโซดามะแนวกินกับว๊อยซ์ อร่อยดี ^^~
กินมะขาม มะกี้ มีแต่ลูกขึ้นรา เปรี้ยวๆๆๆๆ แต่กุก้ยังกิน
ส้ม กุกินคนเดียวหมดละ ไม่เหลือไรเรยยย
วันนี้ว่าจะไป รร. ไปสวนผีเสื้อซะหน่อย
แมร่งง ง ง ง ตื่นสาย ไม่สายหร้อก เกือบบ่าย -*-
มะคืน ลิเวอร์พูล ชนะ กิกิ
ใครแฟน เชลซี กูขอหยามหน่อยนะ วะ ห่ะ ห้า 55 5 5
(นานๆทีหงส์ชนะ ขอกูเหอะ)
ตอนนี้ กิจวัตรประจำกู แมร่งไม่มีเหรี้ยไรเลย
ตื่นมา ไปรร. กลับบ้าน เล่นคอม นอน
วนเวียนไปมา วังวนชีวิตของเด็กหญิงที่กำลังจะสอบเอนสะท้าน...น..น
เชี้ย 5 5 5 5 ไม่มีบรรทัดไหนเลย ว่ากุอ่านหนังสือ
กุมภา จะสอบแล้ว !!!!!!
ความรู้ที่สะสมยังไม่ออสโมซีสเข้าสมองกูเลยสักนิดเดียว
อาร์เอ๋ยยยย อนาคตมืงอยุ่ไหน
5 5 5 มาถึงวินาทีนี้ กุยังไม่รู้เลย ว่าตัวเองอยากเป็นไร
เด๊วคงต้อง เขียนแบบ วาดภาพ ความอยากของตัวเองแล้วละมั้ง
งานการแมร่งก้เยอะชิบหายยยยยยยย
ขุดหลุมฝังกุได้สบายๆเลยหล่ะ กุชอบ ศิลปะ ไทย อังกิด
ไม่ชอบ คนิต ฟิสิก เคมี ชีวะ แล้วกุจะมาเรียน วิท-คนิตทำหอกไร
คั ล เ ล อ ร์ ฟู ล์ จริงๆ ชีวิตกู 55 5 5 5 5
ปายและ เบื่อหน้าจอ 4 เหลี่ยมชิบหาย
แต่กุก้ยังทนอยุ่กะมันต่อไป . . . .. . .. .
ปล.
อีก ... (xx) ... วัน สู้ๆ
อีก..(xx)...วัน สอบ - -"
อีก..(xx)...วัน ได้ทำงาน มีตัง แฮ่ ~
[ ไม่รู้จะ ป.ล ทำไม ]
January 04 คำ ถ า ม ? . ..
December 10 จูบลา~จับมือเธอเอาไว้ข้างกาย จูบลากันเป็นครั้งสุดท้าย ด้วยเหตุผลที่สองเรา ต่างกันมากมาย ไม่ว่าจะเนิ่นนานเท่าไหร่ หมดทั้งหัวใจ พรุ่งนี้คงเงียบเหงา เมื่อเราไกลห่างกัน ด้วยเหตุผลที่สองเรา ต่างกันมากมาย ไม่ว่าจะเนิ่นนานเท่าไหร่ หมดทั้งหัวใจ ไม่ว่าจะเนิ่นนานเท่าไหร่ หมดทั้งหัวใจ
******* กูจะมีชีวิตรอดถึง 17 มั้ยนิ
ซวยโว้ยยยยยยยยยยยยยย
ซวยเหลือเกินนนนนนนนนนนนนนน
ขี้ค้านรับรรุ้ความซวยละ
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นนน
กูรักคนที่อ่านสเปซหน้านี้ทุกคนนน
อย่าลืมกูละ ^^
ก่อนนอนน สวดมนต์ต่อลมหายใจไห้กุด้วยยย
อายุ วรรณโณ สุขัง พลัง
สาธุ
ขอให้กูสมหวังอย่างที่คิดไว้ตอนนี้
ฟังเพลงนี้เด้อ ตอนกุไม่อยุ่ กุรักมืงงคนอ่านสเปซซ
ชาติหน้าขอเกิดร่วมกะพวกมืงอีกเด้อ
แงงๆๆๆๆ December 07 นิทานของแมลงโง่ นิทานของแมลงโง่....มีแมลงโง่อยู่ตัวนึง ได้บาดเจ็บจากการถูกทิ้ง ได้มาพบเจอกับดอกไม้ ดอกไม้ก็ได้เจอเหตุการณ์ ที่คล้ายกับแมลงโง่ทั้งสองจึงตัดสินใจที่จะดูใจกัน เพราะเหตุการณ์ที่ได้เจอมาคงทำให้....เค้าทั้งสองเข้าใจกัน มีอยู่วันนึงแมลงโง่ไม่สบาย และก็มีดอกไม้คอยดูแล แมลงโง่เปนแมลงที่ดื้อไม่ชอบหาหมอ ไม่ชอบการกินยา แต่ดอกไม้ก็สามารถทำให้แมลงโง่นั้นกล้าไปหาหมอ ยอมกินยา ในช่วงที่แมลงโง่ไม่สบายก็จะมีดอกไม้คอยดูแลอยู่ตลอด แมลงโง่ไม่เคยคิดว่าจะมีใครเปนห่วงตัวเค้าแบบนี้ มันทำให้แมลงโง่รักดอกไม้...มากขึ้นไปอีก แต่เรื่องราวมันไม่ได้มีความสุขอย่างที่เห็น เพราะเพื่อนๆ....ของแมลงโง่ ไม่อยากให้แมลงโง่คบกับดอกไม้ เพราะเหตุผลที่แมลงโง่ก็รู้ดีว่ามันผิด แต่แมลงโง่อยากแสดงให้เพื่อนๆของเค้าได้เห็น และรู้จักว่าดอกไม้รักแมลงโง่จริงๆ.... ดอกไม้และแมลงโง่ คุยกันทุกวัน ดอกไม้พูดกับแมลงโง่เสมอว่า "อย่าคบกับดอกไม้เลยเลยดอกไม้ไม่ดีพอสำหรับแมลงโง่หรอก" แมลงโง่ไม่สนใจเพราะแมลงโง่เค้าก็คิดอยู่เสมอว่า การที่เค้าได้เจอดอกไม้มันเปนวาสนาน้อยๆของเค้าแล้ว และก็ถือว่าเปนความโชคดีส่วนตัวของแมลงโง่ ทั้งสองพูดคุยกันในเรื่องนี้บ่อยครั้ง จนบางที แมลงโง่ก็รู้สึกน้อยใจว่า ...ดอกไม้ไม่เชื่อว่าเค้ารักดอกไม้จิงๆ แมลงโง่พูดทุกครั้งด้วยความมั่นใจ ว่า "ไม่มีทางที่แมลงโง่ตัวนั้จะทิ้งดอกไม้ไป" ดอกไม้ดีใจที่แมลงโง่คิดแบบนั้นดอกไม้จึงพูดว่า " ดอกไม้ก็เหมือนกันถ้าแมลงโง่ไม่เปลื่ยนไปดอกไม้ก็ไม่เปลื่ยนไปเหมือนกัน" มันทำให้แมลงโง่รักดอกไม้มากขึ้นไปอีก ดอกไม้เค้านิสัยขี้งอน แมลงโง่เข้าใจเสมอ เวลาที่ดอกไม้งอล แมลงโง่ก็จะคอยง้อดอกไม้อยู่เสมอ จนมาวันนึงแมลงโง่ได้เล่าเรื่องของเค้าให้ดอกไม้ฟัง แต่แมลงโง่เล่าไม่ละเอียดทุกอย่าง.... มีอยู่วันนึงดอกไม้ได้มารู้เรื่องนั้นอีกครั้ง และก็รู้ว่าแมลงโง่เล่าเรื่องนั้นให้ตัวเค้าฟังไม่หมด ดอกไม้โกรธมากๆ ดอกไม้เค้าถือว่าเปนการโกหก ทั้งที่แมลงโง่เค้าไม่เคยคิดว่าเรื่องนี้คือการโกหก เพราะเค้าไม่เคยคิดที่จะโกหกดอกไม้เลย..... เพราะรู้ว่าดอกไม้ไม่ชอบการโกหก แต่ในเมื่อดอกไม้เข้าใจแบบนั้น แมลงโง่พยายามอธิบาย แต่มันก็สายไป... เพราะดอกไม้ได้ตัดสินใจแล้ว ว่าเค้าไม่สามารถทนอยู่กับแมลงที่โกหกตัวนี้ ด้วยความที่แมลงโง่ไม่อยากให้ดอกไม้ไป เค้าจึงทำทุกวิธีที่เค้าคิดได้ในตอนนั้น เพื่อที่จะให้ดอกไม้ให้อภัยและให้โอกาสเค้าได้แก้ตัว แต่กลับกลายเปนสิ่งที่ทำให้ดอกไม้รำคาญแมลงโง่มากที่สุด มันเปนอะไรที่ทำให้แมลงโง่สับสน ว่าควรจะทำยังไง ที่จะให้ดอกไม้ให้อภัยและให้โอกาสเค้าได้แก้ตัว ดอกไม้ได้พูดกับแมลงโง่ว่า "แมลงโง่ยังไงเราก็คงไม่มีทางกลับมาเปนอย่างเดิมได้" แมลงโง่ได้ยินคำนั้นเค้าเสียใจมากๆ เค้านั่งร้องไห้จนเค้าแทบจะเปนบ้า แมลงโง่หมดหนทางที่จะทำให้ดอกไม้กลับคืนมา ในตอนนี้แมลงโง่ก็อยู่ตัวคนเดียว ในทุกๆคืนแมลงโง่นั่งคุยกับดวงดาวถามดวงดาวว่า "ดวงดาวจ๋า ฉันมันไม่ดีพอให้รักใช้มั้ย หรืออันที่จิงตัวฉันโชคร้าย ไม่เจอกับใครที่เค้ารักจิงอย่างตัวฉัน" แล้วแมลงโง่ก็นั่งมองดาวทุกคืนรอคำตอบแล้วน้ำตาของแมลงโง่ก็ไหล แมลงโง่นั่งเช็ดน้ำตาแล้วก็บอกกับดาวว่า "ฉันก็แค่คิดถึงดอกไม้เท่านั้น อยู่ดีดีมองดาวมองฟ้าน้ำตาก็ไหล" เวลาที่แมลงโง่เจอะเจอกับใครใครมีคนถามแมลงโง่ว่า เปนอะไรแมลงโง่ก็จะตอบอยู่เสมอว่า "เรามันก็เปนแค่แมลงโง่ตัวนึงที่เฝ้ารอการกลับมาของดอกไม้ เปนแมลงโง่ที่รอคอยการให้อภัยและให้โอกาสของดอกไม้ผู้เปนที่รัก"*
แล้วกูเป็นแมลงโง่ รึ ดอกไม้วะ !!!
November 24 อวัยวะของฉัน ~ไหล่ของฉัน...มันไม่ได้มีความหมายเพียงเพื่อประคองหัวปันไว้คนเดียวเท่านั้น แต่เพื่อ สามารถใช้มันเพื่อประคองหัวเพื่อนได้ด้วย เสื้อของฉัน... ไม่ได้มีไว้ห่อหุ้มร่างกายของฉันเพียงอย่างเดียว มันพร้อมจะเป็นที่เช็ดน้ำตาและสั่งขี้มูกของเพื่อนถ้าเพื่อนต้องการ แขนของฉัน...ไม่ได้มีไว้จูงหมาเดินเล่น แต่มันสามารรถใช้ประคองเพื่อนเมื่อเพื่อนล้ม แต่ถ้าเพื่อนล้มลงไปแล้ว ฉันก็ยังมีมืออีก 1 ข้างไว้ฉุดเพื่อนชั้นขี้นมา ปากของฉัน..ไม่ได้มีไว้กิน หรือพูดพร่ามทั้งวันหรอกนะ แต่มีไว้พูดหั้ยกำลังใจเพื่อนเมื่อถึงเวลาจำเป็น ตาของฉัน...มีไว้เพียงเพื่อกระพริบขึ้นลงเสียเมื่อไหร่ ฉันเอาไว้ใช้มัน มองหาสิ่งดีดี ในตัวเพื่อนฉันด้วยต่างหาก ฟันของฉัน....ก็ไม่ได้มีไว้กัดใครใครเขา แต่มีไว้ประดับเหงือก ทุกครั้งที่ฉันยิ้มให้เพื่อน หูของฉัน...ก็ไม่ได้มีไว้เพื่อเจาะรูแขวนเครื่องประดับเท่านั้น แต่มันใช้ฟังเพื่อนเมื่อเพื่อนต้องการระบายอะไรออกมาให้ฉันฟัง สมองของฉัน...อาจไม่ค่อยมีประโยชน์เวลาสอบมากนักก็จริง แต่มันจะทำงานหนัก เมื่อเพื่อนฉันต้องการความช่วยเหลือ และหัวใจของฉัน....ก็มิได้มีไว้สูบฉีดเลือดเพียงอย่างเดียวนะ แต่มันทำหน้าที่เก็บเพี่อนรักของฉันไว้ในใจเสมอ แล้ว...ไอ่นั่นละ 555 นั่นๆๆ คิดลึกๆๆ เวง บทความออกจะซึ้ง มาทำเสียตอนกุพิม ก๊ากๆๆ เวรกรรมจริงๆ 55555 ปล. กูอยากได้พูม่าาาาาาา แงแง แม่กุกำลังเหมือนจะซื้อซีให้ แงแง สาธุ ถ้าได้พูม่า และ ซี ไม่รู้จะอยากได้อะไรไปมากกว่านี้มั้ย สุดท้ายๆ รับความจริงใจ ราคาว่ามา เดลเลยๆๆ 555 November 16 สร่าดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดอ่านนะ พวกเวนนนนนนนนนน ความรัก มันคือสัญญา ที่แม่งรักกันน่ะ เพราะจำสัญญาได้ เคยผูกพันมาในชาติก่อน ก็เลยกลับมาผูกพันกันอีกในชาตินี้ แล้วคนเราแม่งเกิดมาหลายภพชาติ ผูกพันกะคนอื่นแม่งทั่วไปหมด เดี๋ยวเจอคนโน้น แล้วรู้สึกดี เดี๋ยวเจออีกคน ก็รู้สึกดี เพราะแม่ง เคยผูกพันกันมาก่อน เคยรู้สึกเกลียดขี้หน้า คนๆนึงโดยไม่มีเหตุผลมั้ย เคยรู้สึก ถูกใจ กะคนบางคน ที่ได้พบได้คุยกันแป้บเดียวมั้ย เพราะแม่งมันจำสัญญากันได้ ทีนี้มันมีประโยชน์อะไรวะ ถึงจำกันได้ กลับมาผูกพันกันอีกเนี่ย พอมึงตาย ก็แยกย้ายกันไป เกิดมาชาติหน้าอาจจะไม่เจอกันก็ได้ มันอาจจะได้ไปเกิดก่อน แต่มึงยังไม่ทันเกิด ก็อดเจอกัน พอเกิดแล้วไม่เจอกัน แม่งก็จะเจอคู่สัญญาอีกคนที่เคยผูกพันกันมาก่อน ดังนั้น คู่แท้ แม่งไม่มีจริงหรอก มีแต่ อารมณ์ผูกพันที่รุนแรง ที่อาจจะเกิดจากการที่ เคยผูกพันกันอย่างลึกซึ้งในชาติภพอันใกล้ ทีนี้ ชีวิตเกิดมาเพื่อตามหาอีกส่วนของชีวิตจริงๆเหรอ ไม่ใช่หรอกไอ้ห่า ชีวิตไม่ได้เกิดมาตามหาคู่ ชีวิตเกิดมาเพื่อวนเวียนในสังสารวัฏเท่านั้น นอกจากมึงคิดจะหนีวงเวียนอันนี้ไป เกิดมาเป็นมนุษย์น่ะแม่ง ถือว่าได้อยู่ในสุคติแล้วนะ เพราะไม่มีคนเอาเหล็กร้อนๆมาแทงมึง เพียงแต่ คนเราแม่งมันจะทุกข์จะสุข ก็เพราะใจตัวเองทั้งนั้น มึงไปเจอผู้ชาย ที่มึงรัก มึงถูกใจ มึงก็อยู่ในห้วงแห่งความสุข มึงได้กีต้าร์ที่มึงอยากได้ มึงก็มีความสุข แต่พอมึงเสียกีต้าร์ตัวโปรดไป มึงก็เสียใจ เพราะอะไร ความสุขบนโลกนี้แม่งเป็นของปลอมทั้งนั้น เพราะคนเราแม่งเกิดมาบนกองทุกข์ ทุกข์เพราะใจตัวเอง ไอ้ความรู้สึกยินดี ตอนที่มึงได้ครอบครองน่ะ มึงคิดไปเองว่าเป็นความสุข มึงเอาใจตัวเองไปเกาะติดกับสิ่งที่มึงครอบครอง พอมึงเสียไป มึงจึงรู้ว่า มึงทุกข์แค่ไหน จนบางทีแม่งคิดไปว่า ถ้าแม่งไม่ได้เจอไอ้นี่ก็คงไม่ทุกข์ขนาดนี้ บวกลบคูณหารกันแล้ว ไอ้ที่ทุกข์เพราะสูญเสีย แม่งหนักกว่าความสุขตอนที่ได้มาครอบครองซะอีก ทางพุทธศาสนาเลยสอนมึงไง ให้ปล่อยวาง เพราะแม่งอะไรก็ไม่แน่นอน ของที่มึงซื้อมาก็ยังมีวันเก่า มีวันพัง คนที่มึงรักก็มีวันแก่ มีวันตาย ถ้ามึงเอาใจไปเกาะแม่งมาก มึงก็เสียใจหนักเท่านั้นเอง ขนาดตอนที่มึงมีไว้ครอบครองอยู่ มึงยังไม่ได้สุขไปตลอดจริงมั้ย มึงยังห่วง ยังหวง ยังกังวล ของๆมึงก็ต้องคอยเช็ด เวลาใครมายืมเล่นมึงก็ห่วงกลัวเป็นรอย คนรัก มึงก็กลัวเขาจะนอกใจมึง ต้องคอยโทร คอยเช็ค คอยเป็นบ้า เป็นประสาท เวลามันหายไป ไม่ยอมติดต่อมึง เพราะมึงอ่ะคิดไปเองทั้งนั้น มึงเอาใจไปยึดติดเกินไป กูเองรู้ซึ้งแล้วเรื่องพวกนี้ กูเคยเป็นบ้ามาก่อน จนกูรู้ว่า ถ้ากูเลิกกะคนนี้เมื่อไหร่ กูจะไม่มีแฟนอีกแล้ว มึงต้องทำใจว่า ถ้ามึงเลิกจะรัก มึงต้องยอมรับความสูญเสีย เพราะมันหนีความสูญเสียไม่พ้นหรอก ไม่เขาเลิกมึง มึงก็เลิกเขา ไม่เขาตาย มึงก็ตาย มันต้องเกิดขึ้นแน่นอน เลิกมีบ่วง ปลดภาระให้เหลือน้อยที่สุด แล้วอย่าไปยึดติดกะมัน ทำตัวให้โล่ง ไม่ต้องแบกรับอะไร แล้วมึงจะมีความสุขได้ แม้มึงไม่มีใคร เพราะยังไง มึงเกิดมาคนเดียว มึงก็ไปคนเดียว เหรี้ยยยยยยยยย กูปลงเลยสรั่ดดด August 26 บนบ่าของคุณมีแมลงปอไหม……..มีเมืองเล็กๆ ที่สวยและสงบสุขเมืองหนึ่ง มีคู่รักคู่หนึ่งที่รักกันมาก ทุกวันพวกเขาจะพากันไป ดู ชม พระอาทิตย์ขึ้นที่ชายหาด และไปส่งพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าที่ชายหาดตอนโพล้เพล้ ทุกคนที่เคยพวกเขาพบเจอจะมองด้วยสายตาอิจฉาในความรักของคนคู่นี้เสมอ.. แต่แล้ววันหนึ่งเกิดอุบัติเหตุรถชนขึ้น หญิงสาวผู้โชคร้ายได้รับบาดเจ็บสาหัส เธอนอนเงียบๆ อยู่บนเตียงของโรงพยาบาล วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า เธอก็ยังคงไม่ฟื้นคืนมา ตอนกลางวัน ชายหนุ่มจะมาเฝ้าอยู่ที่หน้าเตียง ร้องเรียกคนรักของเขาเสมอ ทั้งๆ ที่เธอไม่ตอบสนองใดๆ เลย ตกกลางคืน ชายหนุ่มจะไปสวดภาวนาอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้าที่โบสถ์นอกเมือง เขาร้องไห้จนน้ำตาเหือดแห้ง ไม่มีจะไหลออกมาอีกแล้ว ผ่านไป 1 เดือน หญิงสาวยังคงหลับใหลไม่ฟื้นเหมือนเดิม ส่วนชายหนุ่มก็ดูจะซูบเซียวขึ้นทุกวัน แต่ก็ยังคงสวดอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้าอยู่เสมอไม่หยุดแต่แล้ววันหนึ่ง พระผู้เจ้าก็เกิดเห็นใจในรักของชายหนุ่ม และตกลงที่จะ(ประทาน)พรให้แก่เข า พระผู้เป็นเจ้าได้ถามชายหนุ่มว่า “เจ้ายอมที่จะแลกพรนี้ด้วยชีวิตของเจ้าไหม” ชายหนุ่มตอบโดยไม่ลังเลว่า “ ผมยอมครับ” พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า “งั้นดีฉันจะให้คนรักของเจ้าฟื้นขึ้นมา แต่เจ้าต้องแลกกับการกลายเป็นแมลงปอเป็นเวลา 3 ปี เจ้าจะตกลงยอมไหม” ชายหนุ่มได้ฟังดังนั้น แต่ก็ยังคงยืนยันคำตอบเดิม “ผมยอมครับ” ฟ้าสางแล้ว ชายหนุ่มได้กลายเป็นแมลงปอสวยงามตัวหนึ่ง เขาบอกลาพระผู้เป็นเจ้าแล้วรีบบินกลับไปที่โรงพยาบาล หญิงสาวฟื้นขึ้นมาแล้วจริงๆ มีนายแพทย์หนุ่มยืนอยู่ข้างๆ เธอ คุยเรื่องอะไรกันสักอย่างหนึ่ง แต่ช่างเสียดายที่เขาไม่สามารถที่จะได้ยิน.. หลายวันผ่านไป หญิงสาวแข็งแรงพอที่จะออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว แต่เธอดูไม่มีความสุขเลย เธอออกตระเวนหาข่าวคราวของชายหนุ่ม แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าชายหนุ่มหายไปอยู่ที่ไหน หญิงสาวยังไม่ละความพยายามที่จะตามหาชายคนรักของเธอ ชายหนุ่มซึ่งอยู่ในร่างของเจ้าแมลงปอได้(แต่)บินวนเวียนอยู่รอบตัวหญิงสาวไม่ห่าง (ทว่า)เขาไม่สามารถที่ส่งเสียง ไม่สามารถโอบกอด(เธอ) เขาทำได้แค่เพียงเฝ้ามองดูหญิงสาวไม่ให้คาดสายตาเท่านั้น ฤดูร้อนผ่านไปแล้ว ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดใบไม้ปลิวร่วงหล่นจากต้นไม้ใหญ่ เจ้าแมลงปอจำต้องจากที่นี่ไปแล้ว นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะได้บินมาเกาะที่บ่าของหญิงสาว เขาอยากใช้ปีกของเขาลูบใบหน้าของหญิงสาว อยากใช้ปากเล็กๆ จูบที่หน้าผาก แต่อย่างไรก็ดีร่างเล็กบอบบางในคราบของแมลงปอ ก็ไม่สามารถเรียกร้องความสนใจจากหญิงสาวได้ แค่พริบตา ฤดูใบไม้ผลิก็มาเยือน เจ้าแมลงปอรีบบินกลับมาหาคนรักของเขา เพื่อจะพบว่าร่างอันคุ้นตานั้น บัดนี้ได้ยืนเคียงคู่อยู่กับชายรูปร่างสันทัดคนหนึ่ง ภาพๆ นั้นทำให้เจ้าแมลงปอเกือบจะบินตกลงมาจากอากาศเลยทีเดียว ชาวบ้านต่างกล่าวขานถึงเรื่องอุบัติเหตุที่ทำให้หญิงสาวได้รับบาดเจ็บสาหัส ทำให้ได้พบกับแพทย์หนุ่มที่น่ารัก และ ใจดี คนนั้น และยังกล่าวถึงความรักของคนทั้งคู่ที่เหมือนถูกกำหนดมาอย่างไรอย่างนั้น แน่นอนพวกเขายังคงพูดถึงหญิงสาวที่สดใสร่าเริงขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากมายนัก เจ้าแมลงปอรู้สึกเจ็บปวดยิ่งนัก หลังจากนั้นไม่กี่วัน แมลงปอเห็นแพทย์หนุ่มผู้นั้นพาคนรักของตนไปชายทะเลเพื่อดูพระอาทิตย์ขึ้น พลบค่ำก็อยู่(ที่)ชายหาดเพื่อดูพระอาทิตย์ตก สำหรับเขาแล้ว นอกจากบินมาเกาะที่บ่าของหญิงสาวแล้ว เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย หน้าร้อนของปีนี้ช่างยาวนานนัก เจ้าแมลงปอบินต่ำลงๆ ทุกวันด้วยความรู้สึกที่เจ็บปวด เขาไม่มีเรี่ยวแรงเพียงพอที่จะบินเข้าใกล้ หญิงอันเป็นที่รัก ท่าทางการพูดคุยกันอย่างสนิทสนมของคนทั้งคู่ เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของทั้งคู่ ทำให้เขารู้สึกโดดเดี่ยวยิ่งนัก ย่างเข้าฤดูร้อนของปีที่ 3 เจ้าแมลงปอไม่ค่อยไปเฝ้าดูคนรักของเขาแล้ว บ่าของเธอบัดนี้ถูกโอบกอดด้วยมือของแพทย์หนุ่ม ใบหน้าถูกประทับจูบอย่างเบาๆ จากเขาผู้นั้น ดูท่าทางแล้วไม่มีทางเลยที่หญิงสาวจะมีเวลาที่จะไปคิดถึงแมลงปอที่เจ็บปวดตัวหนึ่ง ยิ่งไม่มีทางที่จะไปคิดถึงอดีตสิ่งที่ผ่านไป วันครบรอบปีที่ 3 ที่พระผู้เป็นกำหนดไว้ใกล้มาถึงแล้ว คนรักของเจ้าแมลงปอกับนายแพทย์หนุ่มได้จัดพิธีแต่งงานขึ้นในวันสุดท้ายนั้นเอง เจ้าแมลงปอค่อยๆ บินเข้าไปในโบสถ์ และไปเกาะที่บ่าของพระผู้เป็นเจ้า เขาได้ยินเสียงของคนรักที่ดังมาจากข้างล่างตอบรับคำสาบานของพระผู้เป็นเจ้าว่า “ฉันยอมรับ” เขาเห็นแพทย์หนุ่มคนนั้นสวมแหวนให้คนรักของเขา ตามด้วยจุมพิตที่แสนหวานของคนทั้งคู่ เจ้าแมลงปอปล่อยให้น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลออกมา พระผู้เป็นเจ้าถามแมลงปอว่า “เจ้ารู้สึกเสียใจไหม” เจ้าแมลงปอเช็ดน้ำตาแล้วตอบว่า “เปล่า” พระผู้เป็นเจ้าถอนหายใจแล้วพูดต่อว่า “งั้นพรุ่งนี้เจ้าก็ได้กลับเป็นเจ้าคนเดิมแล้ว” เจ้าแมลงปอส่ายหน้าอย่างช้าๆ ก่อนตอบว่า “ขอผมเป็นแมลงปออย่างนี้ไปตลอดชีวิตเถอะครับ” บางบุพเพ(ชะตา) ถูกกำหนดมาเพื่อที่ต้องสูญเสียไป บางบุพเพ ตอนจบไม่ได้สวยงามอย่างที่คิด รักคน ๆ หนึ่ง ไม่จำเป็นต้องได้รับรักตอบ แต่ เมื่อได้รับรักจากใครคนหนึ่งเราต้องดูแลรักษามันไว้อย่างดี บนบ่าของคุณมีแมลงปอไหม…….. TT_TT July 30 ดีไม่พอ ~ดีไม่พอ - Step One ฉันอาจจะไปโดยไม่ลา อาจจะไปโดยไม่บอกก่อน สิ่งที่ทำลงไป เหมือนไม่มีเหตุผล ฉันอาจดูเป็นคนไม่ดี อาจจะทำให้เธอเสียใจ อยากจะย้อนคืนวัน และหวังให้เธอได้เจอใครที่ดีกว่า.... คนๆนี้ ที่มีแค่ตัวเปล่า ที่ดีแค่รักเธอ อยากให้เธอ เจอะคนที่ดีพร้อม ที่มีให้ทุกอย่าง หากว่าคนๆนี้ดีไม่พอ .. .... . . . .. . . .. . . . . .. . . . . ไม่อยากอยู่เป็นเหมือนตัวถ่วง หากว่าเธอต้องเป็นห่วง จะเก็บใจเดิมไว้ไห้ห่าง และอยากให้เธอ เจอใครที่ดีกว่า คนๆนี้ ที่มีแค่ตัวเปล่า ที่ดีแค่รักเธอ อยากให้เธอเจอะคนที่ดีพร้อม ที่มีให้ทุกอย่าง หากว่าคนๆนี้มันไม่ดี อย่างคนในฝัน ฉันมี แค่ตัวเปล่า ฉันดีแค่รักเธอ อยากให้เธอเจอะคนที่ดีพร้อม ที่มีให้ทุกอย่าง หากว่าคนๆนี้ดีไม่พอ ไม่ต้องฝืนกันอีก คงไม่พอ...อย่างที่เธอพบคงดีกว่าฉัน ไอ้คนอย่างฉัน ... คงดีไม่พอ อยู่ไปยิ่งเสียใจ.. ไอ้คนอย่างฉันคงดีไม่พอ ปอ ลอ * เพลง แนว นี้ เหมาะ ก่ะ กู เจงๆ ~* July 28 4 u ~
July 18 me*
ฉันเป็นพวกปากแข็ง ชอบเอาชนะ หัวดื้อไม่ยอมใคร July 12 ฤๅ ?" อ้าอรุณแอร่มระเรื่อรุจี
ประดุจมะโนภิรมระตรี ณ แรกรัก แสงอรุณวิโรจน์นภาประจักษ์ แฉล้มเฉลาและโศภินัก ณ ฉันใด หญิงและชาย ณ ยามระตรีอุทัย สว่าง ณ กลางกะมลละไม ก็ฉันนั้น แสงอุษาสะกาวพะพราวณสวรรค์ ก็เหมือนระตีวิสุทธิอัน สว่างจิต " ..........................................................................
"มัธนะพาธา" ในรัชกาลที่ 6 June 27 ดีกว่ามั้ยมืง !สวัสดี ไดอารี่ผู้ภักดีต่อกู โฮ๊ะๆๆ
อีกไม่กี่เพลา โรงเรียนกูสอบมิดเทอม - -"
แต่เพื่อชาติ กูจำต้องสอบ ฝืนกันไป ฮ่าๆ กัวที่ไหน !
กูเลยสนองอารมณ์กูหน่อย โดยการโดดเรียนไปหาความสุขใส่ตัว
วันนี้ไปร้านนมมา เพื่อนก็สั่งปกติ
ปอลอ.(ลิงจั้ก รักจิง)
June 14 เหรี้ย
|
|
|
